Karajfili e drandofilja

Karajfili

Me sa madhnië ti çile
Tash sa qi erdh prêndvera,
Moj motra drandofile,
Mbretnesh mî lule tjera!

Per t’kuqet t’uja fleta,
Dashtnië të gjith tek flasin;
Gjithkuj i shtohet jeta,
Kur syt në ty i hasin

Dhe un kur jam n’idhnim,
Veç n’ty un gjêj ngushllim.

Drandofilja

Njashtu un thâm e mjera:
« Tash qi natyra çili,
Mbret mî t’gjith lulet tjera
Asht vetem karajfili;

Ec pra e na t’bashkohna!
Dashtnia m’ne le t’rritet,
E na të dy të gzohna,
Sa bota mbar t’çuditet,

Kur t’shof plot bukurië,
Dy lule lidh n’dashtnië! »

Vjershtori

T’dy lulet u bashkuene,
Nji tub ato u bâne;
N’dashtnië kto u betuene
E besen nermjet dhâne —

Kto kurr nuk kan m’u damun,
S’i thehet kurr lidhnia,
Der sa kto kan m’u thamun,
S’i shuhet kurr dashtnia!

Asht gzim me pa n’shoqnië,
Dy zemra lidh n’dashtnië!