Gjûha Shqype

Porsi kanga e zogut t’veres,
Qi vallzon n’blerim të Prillit;
Porsi i amli flladi i eres,
Qi lmon gjít e drandofillit:
Porsi vala e bregut t’detit,
Porsi gjâma e rrfés zhgjetare,
Porsi ushtima e nji termetit,
Njashtû â gjûha e jonë shqyptare.

Ah! po, â e amel fjala e sajë,
Porsi gjûmi m’nji kerthí,
Porsi drita plot uzdajë,
Porsi gazi i pá mashtrí;
Edhè ndihet tue kumue,
Porsi fteta e Kerubimit,
Ka’ i bjen qiellvet tu’ flutrue
N’ t’zjartat valle t’ameshimit.

Prá, mallkue njaj bír Shqyptari,
Qi ket gjûhë të Perendís,
Trashigim, qi na la i Pari,
Trashigim s’i a lên aj fmís;
Edhè atij i u thaftë, po, goja,
Qi e perbuzë ket gjûhë hynore;
Qi n’gjûhë t’huej, kúr s’âsht nevoja,
Flet e t’veten lên mas dore.

Në gjûhë shqype nânat t’ona
Shì prej djepit na kan thânun,
Se âsht nji Zot, qi do t’a dona:
Njat, qi jeten na ká dhânun;
Edhè shqyp na thán se Zoti
Per Shqyptarë Shqypnín e fali,
Se sá t’ênden stina e moti,
Do t’a gzojn kta djalë mas djali.

Shqyp na vetë, po pik mâ para,
N’agim t’jetës kúr kemi shkue
Tuj ndjekë flutra neper ara,
Shqyp mâ s’pari kemi kndue:
Kemi kndue, po, armët besnike,
Qi flakue kan n’dorë t’Shqyptarvet,
Kah kan dekë per besë jetike,
Kah kan dekë kta per dhé t’Parvet,

Në ket gjûhë edhè njaj Leka,
Qi 'i rruzllim mbretnín s’i a zûni,
Qi kah bijte aj, shkelte deka,
Shkekllit mbarë ligjë t’randë i vûni;
Në ket gjûhë edhè Kastriota
U pat folë njatyne ushtríve,
Qi sa t’ndrisë e diellit rrota,
Kan me kênë ndera e trimníve.

Prá, Shqyptarë, çdo fés qi t’jini,
Gegë e Toskë, malcí e qyteta,
Gjûhen t’uej kurr mos t’a lini,
Mos t’a lini sá t’jetë jeta,
Por per tê gjithmonë pûnoni;
Pse, sa t’mbani gjûhen t’uej,
Fisi i juej, vendi e zakoni
Kan me u mbajtë larg kâmbet t’huej.

Nper gjûhë shqype bota marë
Ká me u njoftë se ç’fis ju kini
Ká me u njoftë jue per Shqyptarë:
Trima n’zâ sikurse jini.
Prandej, prá, n’e doni fisin,
Mali, bregu edhè Malcija
Prej njaj goje sod t’brohrisin:
Me gjûhë t’vet rrënoftë Shqypnija!