Dyshim

Wecke den Amor nicht auf! Noch schläft der liebliche Knabe;
Geh, vollbring’ dein Geschäft, wie es der Tag dir gebeut!
So der Zeit bedienet sich klug die sorgliche Mutter,
Wenn ihr Knäbchen entshläft, denn es erwacht nur zu bald.

— Goethe.

Ner sa e sa rrenkime
Qi zêmra mbrênda vuen,
Nji vetëm âsht plot psime,
Nji vetëm t’gjith i mun.

E ktê, n’pak fjal m’e thânun
Asht vshtir për m’e tregu;
Mjafton të jesh i lânun,
Ather për m’e kuptu —

Ky t’prish të gjith kujtimet,
Ç’do shpres e ç’do dishir;
Ah, ky t’i shton mjerimet,
E zêmren t’a ban bir!

Prej kti t’gjith shpresat treten,
Ç’do fatbardhsië kalon;
E vetëm t’zezat mbeten,
Nji zi, qi kurr s’baron —

Ky sênt, qi von munt t’shuhet,
Me t’vshtir të sjell defrim…
Ky sênt, o vllazen quhet:
Dyshim, dyshim, dyshim.