Libri i nandët - Damet

§.735. «Dâmi ká çmim, por jo giobë».

§.736. Dâmi lahet permbas çmimit të pleqve a të dy shokve.

§.737. Po u gjet grueja tuj vjedhë drû në mal të huej, me dorë s’perkitet, porsè kmesa e terkuza (teja) i mirret; drût e bâme jesin aty.

§.738. Kmesa e teja e mârrun xêhen per shperblim të dâmit e tjeter detyrë s’ká.

§.739. «Dâmi ká çmim por jo pushkë».

§.740. Per çdo dâm i lahet dâmi të dâmtuemit, po kje per arë e livadh, per kopshtë a vêshtë.

§.741. S’ndeshkohet kush me giobë per dâm të gjâs.

§.742. Po u gjet në dâm kau a lopa, kali, mushku a gomari, delja a dhija, nuk mund të vriten, por do të çmohet dâmi i bâm prej 'tyne.^[1]

§.743. Po vrau kush në dâm kán, lopen, kalin, mushkun, gomarin, dhín e delen, lán gjân.

§.744. Gjâja e gjetun në dâm, a kapet e i çohet të zot’t te dera, tuj i thânë se e gjete në dâm e të vîjë me e pá, ase e vên perpara edhè e çon te shpija e jote edhè e ndrŷn në burg e, si të pleqnohet dâmi, i a kthen gjân.

§.745. «Nji dhí thán nji vrrî». — Dhija âsht frymë e keqe; shka të perkasë me gojë, e thán.

§.746. Po u gjet dhija tuj bâ dâm në vêshtë, sá cûgj hardhije të ketë verbue, kanûja ká pré këto dâme:

a) Cungu i hardhís i verbuem prej dhije nuk bân rrush per trí vjetë;

b) nji cung hardhije bân rrush sá per dý okë vênë e per nji okë rakí në vjetë;

c) hardhija e verbueme prej dhije prá ká gjashtë okë vênë e trí okë rakí per dâm.

§.747. Sá per dâm t’arës, çmimi i kanunit âsht: «Njiqind kallzë kallamoqi: nji babûne drithë». (Per njiqind kallzë a bîmë të dâmtueme, do të lajë i zoti i bagtís nji babûne drithë.)

§.748. «Thiu në dâm ká pushkë. — Po e gjete thín në dâm, bjeri pushkë».

§.749. Po u gjet thiu në dâm pá verza (kulár-krrabza) në qafë, vritet.

§.750. Me nji të shtîme a me nji të sjellme, gjith sá thí të vriten, dâmi âsht i të zot’t të thive.

§.751. Pushka e dytë a edhè e sjellmja e dytë lán thín.

§.752. Porsá t’a vrasë kush thín në dâm, do t’i lshojë zâ të zot’t qi të shkojë me e mârrë, pse misht i a han aj.

§.753. Po e vrave thín në dâm e nuk e bâne me dije të zo’n n’at hov, qi të shkojë me e mârrë, e mbet thiu aty, sá të fillojë me u prishë do të lahet thiu.

§.754. Si të vritet thiu në dâm, dâmin e bâm e lán me krye e i dâmtuemi nuk ká shka lypë mâ, pse vaji nuk i gjegjet në kanû.

§.755. Po hîni në dâm thiu me verza, ká dâmin e jo pushken. Po e vrave, lán thín.

§.756. «Në kopshtë t’êm a ngrefa kurthen a lakun, nuk mund të më ndalë kush».

§.757. Në kopshtë të thurun mirë, po ngrefi kush kurthen a lakun, nuk âsht në detyrë me i u pergjegjë dâmit.

§.758. Po e ngrefi kush kurthen në kopshtë të shthurun e rá në 'tê berri, lán berrin.

§.759. Në katund e rreth 'tij, po e ngrefi kush kurthen, — mje kû kapen gjâja per kullosë — e rá në 'tê ndo’i kambë berri, i zoti i kurthës lán berrin.

§.760. Kurtha shtrohet (ngrifet) me të mârrme të diellit, e shkrefet a mblidhet a mblohet mirë me të rame të diellit.

§.761. Gjâja e dame e e mbetun në mal nâten, po rá në kurthë, rreziku âsht i të zot’t të gjâs; i zoti i kurthës nuk lán gjâ.

§.762. Po u la shtruet kurtha diten, çdo gjâ, qi të biej më 'tê, i zoti i kurthës do t’i pergjegjet dâmit.

§.763. Po rán në kurthë nâten qêni e mica, shkojn hupsë, sepsè kerkojn dhén.

§.764. Kurtha e ngrefun në mal, porsè neper shtigje kah kalon gjâja, në raftë ndo’i kambë berri në 'tê, bariu ká tager me coptue kurthen, e i zoti i saj nuk mund t’i lypë arsye.

§.765. Po e ngrefi kush kurthen në rrethinë të shpijave të hueja e rá në 'tê gjâja e të zot’t të vendit e mbet a me kâmbë të thyeme a edhè cofi në kurthë, i zoti i kurthës do të lajë dý per nji.